لینکدونی

جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

تغییر 

بوی سالهای قدیم 

بوی سالهای قدیم میآید...سالهایی که نمیدانستم فلسفه ی وجودم را سال هایی که طی شد ولی به نادانی..

قلبم! آرامتر.....به تندی میتپد....حق دارد...آن روزها پر از شور و هیجان بود.. پر از تلاطم...

پر از عطر بهار نارنج...و دوستانی که با آن ها زندگی میکردم.....و  آواز صدای غم زده ی من

نفسی عمیق بکش

آه...!

کاش خاطره ها زنده میشدند...

عشقی که هیچگاه به هم نمیرسیدیم......حتی اگر همه ی دنیا هم راضی بودند......

به یاد درس ادبیات که معلم با احساس شعر میخواند...

به یاد خنده های از ته دل که نمیدانم مرده اند یا نه؟ کسی از آنها خبری ندارد...

چقدر فضا سنگین و پر سکوت است......

خاطره ها لحظه ای می آیند و بعد میروند و فقط بوی آن سالهاو روزها را میشنوم

یاد گلهای رز سفید.... یاد عطر آبی رنگ....

هیچگاه تنها نبودم  و چه کوتاه بود این عشق بازی ها .....

شعرهای کودکانه ام که برایش میسرودم:

دوباره عاشقت شدم کینه هات از دلم رفت          دوباره دیوونت شدم عشق قدیمی برگشت

برای دیوونگی فقط یه چیز میخواستم               هیچی نبود عزیزم مهربونی میخواستم

یعنی میشه دوباره نامه هاتو بخونم                  تو این خوابو خیال دیوونگی بمونم؟؟؟

تو عالم عاشقی هیچی ازت ندیدم                    یکی معرفتت بود اونم به جون خریدم

نامه های قاب شدت رو دیوار اتاقه                باز برام بنویس ای تو تک ستاره

موندن عشق منو تو فقط یه چاره داره                نزار دلم بشکنه دوباره ..باز دوباره

...................

و بسیاری از همین .........................

و فقط سالهای نادانی گاهی زیباست.....................................................

او که  همیشه زیباست ....باماست....................................................................................

دوستش دارم........................................................................   

                                                             و با او خواهم ماند

چون قلم اندر نوشتن می شتافت      چون به عشق آمد بر خود شکافت

داستانک 

طناب 

داستانک 

 آن گاه خداوند گفت : اکنون بهشت را به تو نشان مي دهم . او به اتاق ديگري که درست مانند اولي بود وارد شد . ديگ غذا ، جمعي از مردم همان قاشق هاي دسته بلند ... ولي در آن جا همه شاد و سير بودند . آن مرد گفت : نمي فهمم ؟ چرا مردم در اين جا شادند در حالي که در اتاق ديگر بدبخت هستند ، با آن که همه چيزشان يکسان است ؟ خداوند تبسمي کرد و گفت : خيلي ساده است ، در اين جا آن ها ياد گرفته اند که يکديگر را تغذيه کنند . هر کسي با قاشق غذا در دهان ديگري مي گذارد ، چون ايمان دارد کسي هست که در دهانش غذايي بگذارد .

آفرینش 

اینکه چرا به دنیا اومدیم و خدا از اینکه انسان رو خلق کرده چه هدفی داشته خیلی جواب شنیدیم ولی آیا واقعا جوابا قانع کننده بوده من یکی که اصلا قانع نشدم.نمی خوام اینجا بیام فلسفه بافی کنم و جواب بگیرم منظور من بیشتر به خاطر نتایجی است که بعد این تفکر پیش میاد.

فکر کردن به این موضوع دو جور واکنش به همراه داره:

1.افسردگی

 2.نشاط و رهایی از دغدغه های روز مره

مورد اول ممکنه بهش برخورد کرده باشین نمی دونم کوتاه مدت بوده یا بلند مدت برا خود من که کوتاه بوده و خدا نکنه که بلند مدت باشه چرا که در اومدن از این افسردگی یه کم سخته و بعضی مواقع باعث میشه که ادم به کل از زندگی عقب بمونه.

منوی اصلی

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار وبلاگ

امکانات

هواشناسی